De (kerst)cover van Jan - Let it snow

Het vele presenteren van de afgelopen tijd is mij vandaag op de stembanden geslagen, maar gelukkig heeft hij er iets op gevonden.









Zelf kan ik het liedje niet meer horen, zonder dat tegelijkertijd deze versie in mijn hoofd opkomt:

DCVJ042 De Jerstcovers van Kan - 4. Ding dong, Merrily on high

Ding Dong Merrily on High is een echte Britse "Christmas Carol".
De melodie duikt voor het eerst in de geschiedenis op in "Orchésographie" van Jehan Talbourot. Daarin is het een wereldse dans met de titel "Branle de l'Offical" Dat betekent zoveel als 'plechtige openinsgdans'




De tekst is van de Engelse componist George Rattcliffe Woodward die leefde van 1848 tot 1934. Deze was zeer geïnteresseerd in kerkklokken, wat hem ongetwijfeld heeft geholpen met welke kant de tekst op moest. Woodward's collega Charles Wood maakte er een meerstemmig koorarrangement van en zo verscheen het in 1924 in het The Cambridge Carol-Book. Dit is de versie die wij nu als 'het origineel' beschouwen:



De versie die ik voor jullie heb uitgekozen Woody Philips is misschien wel de vreemdste cover van deze hele week. Hij is van Woody Philips, die een klassieke scholing voltooide aan het Conservatorium van San Francisco. Hij werkte als cellist en afrangeur van Amerikaanse folkmuziek. Hij had echter nog een passie: houtbewerken en knutselen. Dit is te horen op zijn album "A Toolbox Christmas" een gereedschapskist kerst dus, waarop hij naast xylofoon ook alle gereedschappen bespeelt die hij in zijn werkplaats te beschikken had: zaag, elektrische boor, hamer, sleutelset, schuurpapier, you name it:

DCVJ039 De kerstcovers van Jan - 1. Frosty The Snowman

Deze week presenteert Radio Focus iedere dag van 10 tot 5 de Top 380, met elke week een "(Kerst)cover van Jan". Vandaag een liedje over een sneeuwman die tot leven kwam.






Gene Autry in 1953:

DCVJ038 - Het Wilhelmus

Vandaag schuif ik ergens tussen 12 en 13 uur bij Studio Stadkamer aan voor een cover van het Wilhelmus, het oudste volkslied ter wereld, waarvan de melodie afkomstig is van een Frans volksliedje, waarin wij van Duitschen bloed zijn en de koning van Hispanje altijd eren.

DCVJ037 - I can see clearly now

"I can see clearly now" kennen wij in Nederland natuurlijk voornamelijk in de uitvoering van Lee Towers,




In het buitenland zijn echter de versies van Ray Charles (zie vooral ook: de live versie) en Jimmy Cliff het bekendst.




Het lied is echter geschreven en voor het eerst opgenomen door Johnny Nash (Niet Johnny Cash dus). Dat was in 1972.  Het verscheen op het gelijknamige album en werd ook als single uitgebracht.



"I can see clearly now" kennen wij in Nederland natuurlijk voornamelijk in de uitvoering van Lee Towers, maar in het buitenland zijn de versies van Ray Charles en Jimmy Cliff het bekendst.
Het lied is echter geschreven en voor het eerst opgenomen door Johnny Nash (Niet Johnny Cash dus). Dat was in 1972.  Het verscheen op het gelijknamige album en werd ook als single uitgebracht.

De nu volgende cover hoorde ik deze week in het programma "The World's Worst Record Radio Show" van schrijver Darryl Bullock, die onder andere een biografie van David Bowie uitbracht,



maar dit terzijde.

Over deze versie is slechts summier informatie bekend. De Band heet The Links. Zij brachten tussen 1971 en 1982 6 LPs.  Uit de achterkant van de hoezen van twee daarvan kunnen we opmaken dat Jim en John Link broers waren en dat ze uit een artiestenfamlie kwamen. Het gezin woonde in Mineapolis, Minesota. Samen met drummer John Galli traden zij van west tot ooskust op in de VS, onder andere  in Las Vegas, waar ook  minstens één van de albums is opgenomen.
De in omloop zijnde platen zijn vrijwel allen gesigneerd, uitgebracht op hun eigen "Link-label" en ook de term 'souvenir-LP' op het tweede album, maakt het aannemelijk dat zij deze na afloop van optredens  verkochten. 
.

DCVJ036 - Daar wordt aan de deur geklopt

Vandaag gaan we in op de oorsprong en variaties op het liedje dat wij kennen als een Sinterklaaslied.

De oudste vindplaats van het lied is het liedboekje Vroolijk St. Nicolaas-feest: 20 oude en nieuwe St. Nicolaas-liedjes, samengesteld door H.A. Almoes (Amsterdam 192x), maar de oorsprong van de melodie ligt in Wenen waar het een bekend en populair volksliedje onder de titel Oh, mein lieber Augustin. Aangenomen wordt dat het lied is geschreven door de volkszanger en doedelzakspeler Marx Augustin in 1679, maar de vroegste documentatie hierover stamt van ruim 100 jaar later, maar goed... we geloven wel meer dingen die pas 100 jaar later op schrift zijn gesteld dus daar moeten we het maar mee doen.
In 1679 werd Wenen getroffen door een cholera epidemie. Naar verluid werd Augustin door grafdelvers voor dood aangezien toen hij zijn roes lag uit te slapen, om vervolgens met doedelzak en al in een grote kuil op een berg dode lichamen te worden gegooid. Toen hij wakker werd en eenmaal over de schrik heen was, besloot hij om op zijn doedelzak te gaan spelen, om te sterven zoals hij geleefd had. Inwonders hoorden het en redden hem. Ondanks dat hij temidden van besmette lichamen had geslapen werd hij niet ziek en zo werd hij een symbool van hoop voor de stad. Dit verhaal is op schrift gesteld door de pastoor, Abraham a Sancta Clara, dezelfde tijd





In 1803 schreef de Oostenrijkse componist Johann Nepomuk Hummel Variaties op 'O, du lieber Augustin' in C major, opus 47:




Dus het liedje komt uit Wenen. Tenminste ... dit is eigenlijk niet helemaal met zekerheid te zeggen, want, als we naar Schotland gaan en een willekeurige basisschool binnenstappen, bestaat de kans dat we dìt horen:




Hier vond ik zelfs deze opmerkelijke versie van:



Okee, dit is duidelijk Schots. De doedelzak, het gebruik van het woord Lassie... maar tòch weten we ook dìt niet pecies, want de bladmuziek van dit liedje is voor het eerst uitgegeven in de Verenigde Staten in de tweede helft van de 19e eeuw, maar dat zou gebeurd kunnen zijn door Schotse immigranten die het liedje van thuis kenden.  In Schotland zelf duikt het liedje pas in de 20-eeuw in boekjes op, rond dezelfde tijd, om precies te zijn maart 1927 als wanneer er door verschillende artiesten in de Verenigde Staten een ander liedje op de 78 toerenplaat wordt uitgebracht. De arrangementen lopen enorm uiteen. In de uitzending klinkt die van Harry Reser, hier een andere:




Nu we toch in America zijn beland.... Johnny and The Hurricanes was een Rock en Roll band, met een kenmerkende klank door de combinatie electronisch orgeltje en saxofoon. Zij zijn vooral bekend van de instrumentale klassieker Red River Rock uit 1959, heruitgegeven in 1967. In Hamburg traden ooit de toen nog onbekende Beatles op in hun voorprogramma en ook zij hadden "Oh Mein Lieber Augustin" op hun repertoire staan:



En dan... tja... aan tradities mag kennelijk niet getornd worden, bahalve als het om de muziek gaat:

Friendly Persuasion - Something completely different

Today I was part of Otis Fodder's Friendly Persuasion on Sheena's Jungle Room again:

DCVJ034 - Take five

Vandaag gaat De Cover van Jan over Take Five van Dave Brubeck:




En dìt is de keuze-cover van Jan:

♫Sachal Studio Orchestra - Take Five

DCVJ032 - Lady Marmalade

Lady Marmalade is een nummer uit 1974 geschreven door Bob Crewe en Kenny Nolan. Het nummer staat bekend om de sensuele zin "Voulez-vous coucher avec moi? (ce soir)" (Wil je vanavond met me naar bed?). Het is beroemd in de versie van La Belle, maar de originele versie is van de groep "Eleventh Hour"



In De Cover van Jan vandaag de versie van De Bogerman Bigband, opgenomen vorige week in de Stadkamer; een voorproefje op de Swinging Zwolle special vanavond op WFMU (Sheena Jungle Room Stream).

DCVJ031 - Eight days a week

De genoemde radioshow van Greg Bishop: https://www.wfmu.org/playlists/shows/89054

DCVJ030 Van Tchaikovsky naar Heavy Metal

Vandaag doen we "raad een plaat". Weet u het?

DCVJ029 - Paint it black

♫ via rtvfocus

DCVJ028 - Steppenwolf & Chickenwolf

"Born to Be Wild" is de meest succesvolle single van Steppenwolf, een Canadese band, die hun naam ontleenden aan een (overigens prachtige magisch realistische) Roman van de Duitse Schrijver Herman Hesse.
Het lied is geschreven door Mars Bonfire, de broer van Steppenwolf-drummer Jerry Edmonton, en was oorspronkelijk een ballad. Bonfire was eerder lid van de band The Sparrows, die later op zou gaan in Steppenwolf.

Door velen wordt het nummer beschouwd als de eerste heavy metal-song, gezien de woorden "I like smoke and lightning, heavy metal thunder". Ook wordt het gezien als een belangrijk nummer binnen de tegencultuur van de jaren '60 en is populair onder motorrijders. Het laatste wordt benadrukt vanwege het gebruik in de motorfilm Easy Rider uit 1969.
In de Verenigde Staten behaalde Born to be wild de tweede plaats , terwijl in thuisland Canada de toppositie werd behaald. Ook was het, naast het later in 1968 verschenen "Magic Carpet Ride", het enige nummer dat aansloeg in Europa met onder andere een twintigste plaats in Duitsland en een dertigste positie in Groot Brittanië. In de Nederlandse Top 40 kwam het oorspronkelijk niet verder dan de 32e plaats, maar bij heruitgaven in 1973 en 1990 kwam het respectievelijk tot de zestiende en vierde plaats.
In 2004 zette het tijdschrift Rolling Stone het nummer op plaats 129 in hun lijst The 500 Greatest Songs of All Time. In 2018 werd het nummer tevens opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame in een nieuwe categorie die enkel voor singles is bedoeld.
(fragment)
"Born to Be Wild" is gecoverd door onder meer Rose Tattoo, Kim Wilde, Tanja Dexters, Hinder, Etta James, Link Wray, Slade, The Cult, INXS, Ozzy Osbourne met Miss Piggy, Bruce Springsteen, Slayer, Blue Öyster Cult, Status Quo, Fanfare Ciocărlia, Krokus, Wilson Pickett, La Renga, Jess Greenberg, Zodiac Mindwarp EN door Chickenwolf, een versie die op de kinder-CD Singing with the Animals verscheen uitgegeven door Animal Planet.

(bron, voornamelijk wikipedia)

DCVJ027 - Wind beneath my wings

"Wind Beneath My Wings" (soms getiteld "The Wind Beneath My Wings" of "Hero") is een song geschreven in 1982 door Jeff Silbar en Larry Henley.
Zij namen een demo op en gaven die aan Bob Montgomery, die er zijn eigen draai aangaf en van het redelijk vlotte liedje een ballad van maakte.  Silbar en Henley gingen vervolgens met Montgomery's demo shoppen bij diverse artiesten.
De allereerste opname was van Kamahl in 1982 voor een country and western album, maar dat werd uiteindelijk niet uitgebracht omdat men niet zeker was of dit genre wel bij zijn imago paste.

Roger Whittaker bracht het als eerste uit in 1982  op een album getiteld titled The Wind Beneath My Wings.
Kort daarop had Colleen Hewett er als eerste een hit mee. (1982) gevolgd door Sheena Easton, Lee Greenwood en vanaf 1983: Lou Rawls, Gladys Knight & the Pips, Gary Morris, Steven Houghton

Het grootste commerciële succes had  had Bette Midler er in 1988 mee die het opnam voor de soundtrack van de  film "Beaches.
Daarna volgden nog o.a.  Willie Nelson, Patti LaBelle, Perry Como en Judy Collins.
Jullie gaan luisteren naar achtereenvolgens Kamahl, Collen Hewett, Glays knight en Bette Midler

♫ Fragment

De versie die jullie in zijn geheel gaan horen is die van Dr Airlines, die ik heb leren kennen als luisteraar van WFMU, die graag muziekjes en geluiden instuurt als DJ's zoals ik daar een oproep doen.  Achter de naam Dr. Airlines gaat een jonge vrouw genaamd Vivian Lajoie schuil Zij is een zogenoemde outsider-artiest, wat in haar geval betekent dat ze grotendeels autodidact is en lak heeft aan de conventies van de hedendaagse popindustrie. Ze neemt covers en eigen materiaal op, mbv  analoge keyboards, ukulele, mandoline, gitaar en allerlei ritme-instrumenten en publiceert die met zelfgetekende hoesjes op de muzieksite bandcamp.com, waar je de tracks kunt beluisteren en haar albums kunt kopen. 

Dr. Airlines - Wind beneath my wings

DCVJ026 Summertime (3)

Vandaag doe ik een poging om lid te worden van het Summertime-genootschap. Tevergeefs, want hiertoe dient men VIJF covers in te dienen, die nog niet bij de leden bekend zijn en ik kom slechts tot twee.

Jongerenkoor Wognum




Gymnasium Celeanum/Thorbecke Scholengemeenschap Zwolle

DCVJ025 - Summertime (2)

Vorige week vertelde ik dat ik twee opnamen van Abbie Mitchell had, maar Jimmy Tigges meldde mij per mail:

Dat was niet Abbie Mitchell hoor, die je als tweede fragment
draaide.
Haar uitvoering is nooit op plaat opgenomen, er bestaat alleen die
repetitie-opname (met lang piano-intro van Gershwin) die jaren later
boven water kwam.
Ik heb geen goeie opera-oren, maar vermoed dat je de allereerste
plaatopname draaide van (de blanke) Helen Jepson. Zie pagina 16 onder
'opera'.
Abbie was zwart en zwarte artiesten verkochten minder goed... (tja)
Tania Kross zingt het inderdaad ook wel eens:



Vandaag luisteren we naar respectievelijk: Klaus Weiss (zingende zaag), Clara Rockmore (Theremin), Jan Tromp (kunstfluiter), een 16 jarige Mariska Veres en The Zombies.

DCVJ024 - Summertime (1)

Vandaag leest uw DJ een stukje uit de inleiding van het boek "Summertime, moed gevraagd bij de 834ste versie" van Paul Groenendijk en Jimmy Tigges. De komende drie weken luid ik namelijk de zomer uit met drie bijzondere uitvoeringen van één van de meest opgenomen liedjes ooit: Summertime uit de Opera Porgy and Bess van Gershwin

Dit is de allervroegste opname, een repetitie onder leiding van George Gershwin zelf (hier ook op piano) en Abbey Mitchell in de rol van Clara die probeert een baby zingend in slaap te wiegen:

Testing, one two three

DCVJ 023 The fool on the hill

Een heel enkele keer doe ik zelf een cover-poging in deze rubriek:

Dit is het origineel:



en dit heb ik er van gemaakt:

♫ Jan Turkenburg - The Fool on the hill

informatie over dit liedje o.a. op: wikipedia


Day after day, alone on a hill
The man with the foolish grin
Is keeping perfectly still
But nobody wants to know him
They can see that he's just a fool
And he never gives an answer

But the fool on the hill
Sees the sun going down
And the eyes in his head
See the world spinning round

Well on the way, head in a cloud
The man of a thousand voices
Talking perfectly loud
But nobody ever hears him
Or the sound he appears to make
And he never seems to notice

But the fool on the hill
Sees the sun going down
And the eyes in his head
See the world spinning round

And nobody seems to like him
They can tell what he wants to do
And he never shows his feelings

But the fool on the hill
Sees the sun going down
And the eyes in his head
See the world spinning round

Ohh oh-oh-oh-oh ohh-oh-oh
Round and round and round and round and round
He never listens to them
He knows that they're the fool
They don't like him

DCVJ 22 De man met de hamer

Kent u dat? Dat je er pas na 20 jaar of zo achterkomt dat wat jij dacht de originele versie van een liedje was een cover blijkt te zijn? En dat je maar niet kunt wennen aan het idee dat het origineel het origineel is en niet een cover?

Ik had dat met If I had a hammer. Mijn ouders hadden een singletje van Trini Lopez dat ik als kind echt helemaal grijs heb gedraaid en dat ik later mee mocht nemen naar Zwolle. Op de ene kant stond America




waarvan ik pas ontdekte dat het niet van Trini Lopez was, waarna gecovered door de Symfonische Rockband The Nice (om het nog even ingewikkelder te maken)



toen ik de film West Side Story zag, maar toen was ik ook in één keer om....



En op de andere kant de voor mij toen enig echte versie van If I had a hammer:



Maar het was helemaal niet van Trini Lopez, hoewel hij met dat singletje en zijn Debuut-LP live at PJ's wel een hele grote hit had in wel 25 landen, waaronder dus Nederland. In 1963 hadden we nog wel geen top 40, maar het had veel succes bij het programma Tijd voor Teenagers.

Nog wat meer informatie van wikipedia:
If I had a hammer (The Hammer Song) is een politiek progressief lied dat in 1949 geschreven werd door Pete Seeger en Lee Hays ter ondersteuning van de Amerikaanse Progressive Party. De auteurs maakten de eerste opname met hun groep The Weavers.



Het lied werd in de jaren 60 veel gezongen in progressieve kringen en in de Amerikaanse beweging tegen de Vietnamoorlog. Het is dan ook door veel mensen gecoverd. Zelfs door Mr. Spock uit Star Trek, met een slot dat heel goed gepast zou hebben aan het einde van Donald Trump's speech op Independence Day afgelopen week:




Jullie hebben hem al eerder in dit rubriekje gehoord en het zal zeker niet de laatste keer zijn, zijn oeuvre van hertalingen blijft maar groeien en groeien. Zelf de Mattheus Passie was niet veilig voor zijn drang tot ontsluiting van het werlderfgoed voor ons kaaskoppen. Ik heb het natuurlijk over Jan Rot, van zijn 19e CD getiteld Kampvuur, het lied "Man met de hamer"

DCVJ 21 - She loves you

She Loves You is een lied van The Beatles. Dat wisten we al.

Het is gebaseerd op een idee van Paul McCartney en uitgewerkt samen met John Lennon. De single is één van de vijf Beatlesliedjes die in najaar 1963 tegelijk in de Amerikaanse Top 10 stonden, een record dat tot op de dag van vandaag niet verbeterd is.
Het is zowel muzikaal als tekstueel vernieuwend. Ik zal u echter even niet vervelen met een uitgebreide harmonische analyse, maar er werd bijvoorbeeld een bepaald akkoord gespeeld, waar je een heel ander akkoord verwachtte.

Het liedje is geschreven in de derde persoon: ZIJ houdt van jou, terwijl we tot die tijd gewend waren dat liefdesliedjes in de eerste of tweede persoon werden gezongen: IK hou van jou of Hou JIJ wel van mij?

♫ collage

Nee, Paul McCartney wilde het eens anders doen en hij verzon geïnspireerd door een liedje van Bobby Rydell ook het vraag en antwoord-gegeven, waarbij de anderen yeah yeah yeah zongen. Toen ze toch bezig waren hebben ze er vanwege hun veelvuldige optredens in Duitsland even later ook een Duitse versie van opgenomen.



Er bestaat ook verschillende Nederlandstalige versies van. Piet Bambergen en René van Vooren, beter bekend als De Mounties, heetten bij die gelegenheid de Mountels




en Toeteraar Toby Tix, altijd in voor een grapje veranderde de tekst weer terug naar de eerste persoon:
♫ Toebietel Rix - jé jé jé (fragment)

Maar de merkwaardigste cover die ik van dit liedje in mijn verzameling heb is die van Los Xochimilcas
Een Mexicaanse groep die nationaal furore maakte vanaf de jaren 40 tot ver in de jaren 60.

Met een ratjetoe van latijns-amerikaanse stijlen, vreemde uitdossingen en dubbelzinnige teksten en gebaren maakten ze er echt een potje van:

♫ Los Xochimilcas - Chilorius (she love you)

DCVJ 20 - The Pink Panther

Henri Mancini pende 'The Pink Panther Theme' voor de Blake Edwards comedy film uit 1963 met David Niven, Peter Sellers, Robert Wagner, Capucine and Claudia Cardinale
De animatie uit de opening is precies op de muziek getimed door David Depathie en Friz Freleng met een daadwerkelijke roze panter. Deze werd werd onsterfelijk door de spin off tekenfilmserie.
​In totaal zijn er 11 Pink Panther speelfilms gemaakt en de Pink Panther cartoons worden in verschillende vormen uitgezonden sinds 1964. De klassieke afleveringen hebben geen gesproken woord maar alleen de muziek van 'The Pink Panther Theme' in diverse arrangementen.




Mr. Bungle was een experimentele rockgroep uit Californië.

De band ontstond in 1985 toen de bandleden nog op de middelbare school zaten. De band is vernoemd naar een educatieve film voor kinderen. Mr. Bungle bracht eind jaren tachtig vier demotapes uit en kreeg daarna een contract aangeboden door Warner Bros. Records. Daar brachten ze tussen 1991 en 1998 drie albums uit. De band toerde tot en met 2000 om hun laatste album te promoten voordat ze in 2004 stopten. Ondanks hun contract bij een groot platenlabel is de groep nooit doorgebroken en heeft de band slechts één videoclip uitgebracht.

Alhoewel er verschillende wijzigingen in de bezetting zijn geweest, zijn de vaste leden zanger Mike Patton (Faith No More, Fantômas, Tomahawk), gitarist Trey Spruance (Secret Chiefs 3), bassist Trevor Dunn (Fantômas) en drummer Danny Heifetz geweest.

Mr. Bungle staat bekend om zijn zeer diverse muziekstijl die allerlei muziekgenres omvat. Veel nummers hebben ongewone ritmes en er werd veelvuldig gebruikgemaakt van samples. Tijdens optredens waren de bandleden vaak verkleed en speelden ze ook regelmatig covers van zeer uiteenlopende artiesten.

 ♫ Mr. Bungle - Pink Panther Theme

ook leuk:

https://www.hanskaldeway.nl/wp/portfolio/pink-panther-theme/

FDL 225

Neerlands hoop in bange dagen - Iedereen Twist
The Commanders - Meet The Brass [Music behind DJ]
Dizzy Man's Band - Tickatoo
Brainbox - Down man
Mieke Telkamp - Mädchen mit Sex
Bolland and Bolland - u.f.o.
Euson and Stax - A fool for you
Gruppo Sportivo - Hey Girl
Supersister - She Was Naked [live]
London Starlight Orchestra - Do You Want To Know A Secret
Oebele kinderkoor - Race kar
Earth and Fire - Fanfare
Les Reed Orchestra - Also Sprach Zarathustra
The Nits & The Netherlands Radio Symfonie Orchestra - Room 8, The Breathing Orchestra II en III
M. Banabla-Y.Saka - Turkish Gipsy Music [JT mix]
Opus - Baby come on
Igor - Sun blazed on my head
Bojoura & Thijs van Leer - black sheep child
Robert Long - Juffrouw Nifterik
The Buffoons - It's the end

De Cover Van Jan 12 t/m 15

12 Hans Vandenburg - Paard zonder naam (Horse with no name)
13 Louis Armstrong - Give peace a chance
14 Mambo Kurt - I was made for loving you
15 Incredible Bongo Band - I can't get no satisfaction

FDL 224

It's been a while, but here it is again. These are the sounds of The Netherlands: Normaal, Gruppo Sportivo, Toon Hermans, Het, Jan Rot, Wim de Bie, The Hunters, Martine Bijl, Pia Beck, Gerard Cox, Leen Jongewaard, The Shepherds, Golden Earring a.o.



- Normaal - intro
- Normaal - A-a-auw
- Hans Vandenburg - Wo-Oe-Wo
- Gruppo Sportivo - Radar
- Toon Hermans - Dit is een plek om lief te hebben
- Martine Bijl - mannetje vrouwtje
- Bert Visser - April In Portugal (in Dutch) 1953
- KRO's Huisorkest [Jo Buddie] - Vlooienmars
- Hans Teeuwen - Snelkookpan
- Wende Schnijders - Nude
- Het - Kejje Nagaan 1966
- Caro Emerald - Excuse My French
- Wim de Bie - De Fluiten van Ver Weg
- Jan Rotband - Soviet chick & ik
- The Hunters - Russian Spy And I 1966
- Gerard Cox - Kom in de kudde
- De Stratemakeropzeeshow
- De zingende orgelman - De dorpsmuziek
- De Boodschappenjongens - Oeloe Baba (jungle versie)
- Orkest Wim Jongbloed - Bolero
- The Young Generation - I can see clearly now
- Leen Jongewaard - Ik ben Gruis
- The New Orleans Syncopators - A hard days night
- Pia Beck - Something stupid
- Accordeontrio The Hitplayers - Penny Lane-Klokke Roeland
- Shepherds - Klokke Roeland
- The Golden Earrings - Sound Of The Screaming Day
- The Shepherds - Blowing In The Wind

DCVJ 018 Wuthering Heights

Vandaag de debuutsingle van de Britse zangeres Kate Bush, die al tientallen liedjes had geschreven toen zij werd ontdekt door Pink Floyd man David Gilmour. Na het zien van het laatste deel van een TV-bewerking van Emily Brontë's verhaal "Woeste Hoogten" besloot de jonge songwriter ook het boek te gaan lezen.
Op slechts achttienjarige leeftijd schreef ze tekst, die grotendeels bestond uit letterlijke citaten van hoofdpersoon Catherine Earnshaw en muziek, naar verluid in één ononderbroken sessie achter de piano in maart 1977.
Het werd een grote internationale hit in 1978. In Engeland kaapte ze zelfs de nummer 1 positie voor de neus van de eveneens debuterende Blondie weg,





Later heeft ze de zang-partij opnieuw ingezongen. De reacties hierop waren verdeeld.



Het lied is enkele keren gecoverd, maar voor een beroemde song relatief weinig. De bekendste is de versie van Pat Benetar uit 1980, die door menig Amerikaan voor het origineel gehouden wordt.




Ook onze eigen Birgit Schuurman voerde het uit, bij een zangles van Mathilde Santing.



Voor deze gelegenheid heb ik echter voor een zo woest mogelijke versie gekozen. Dit is de Braziliaanse band Angra, die Wuthering Heights op hun eerste album Angel's Cry in 1993 zetten. De versie die je nu hoort is echter de nòg woestere re-mix, de zogenaamde "speed version" van de EP Evil Warning, oorspronkelijk bedoeld voor de Japanse markt, maar later ook in Duitsland en Frankrijk uitgebracht.



ook leuk: https://www.nme.com/blogs/nme-blogs/20-things-you-didnt-know-about-kate-bushs-wuthering-heights-766195

DCVJ 017 Alabama song

Alabama Song, ook bekend als "Moon of Alabama", "Moon over Alabama", en "Whisky Bar", is een nummer dat werd geschreven door Bertolt Brecht, vertaald uit het Duits naar het Engels door Elisabeth Hauptmann, en in 1925 op muziek gezet door Kurt Weill voor het toneelstuk Mahagonny-Songspiel in 1927. In 1930 is het lied opnieuw gebruikt voor de opera Rise and Fall of the City of Mahagonny. Het is ook vaak gecoverd, waarbij de versies van The Doors en David Bowie de bekendste opnamen zijn.





Het origineel van Brecht en Weill werd voor het eerst uitgevoerd door de Weense actrice en danceres Lotte Lenya, de vrouw van Weill, in de rol van Jessie in Mahagonny-Songspiel op het Baden-Baden Festival in 1927. Zij heeft het vanaf 1930 diverse keren opgenomen en bleef het tijdens haar hele leven zingen in opnames en optredens.





In 1996 bracht de Zwolse formatie Muppetstuff, gevormd door Peter Plaatsma, Rob Bults, Elco Stalknecht, samen met een heleboel andere muzikanten de cd Walking on air in eigen beheer uit. Het album kreeg veel airplay op radio 1 & 2 en de regionale zenders. Walking on air is een cd met een twaalftal nummers, veelal uit de jump & jive periode en de blues en jazz van de jaren twintig. Er staat een bijzonder fraaie cover van The Alabama song op. Let vooral ook op de vioolsolo van de bekende Zwolse violist Adriaan Stoet.



♫ Muppetstuff - Alabama Song

bron: wikipedia en de website van Muppetstuff

DCVJ 016 All my loving

All My Loving is een lied van The Beatles. Het nummer werd in 1963 uitgebracht op het tweede album van de groep, With the Beatles. Hoewel het lied op naam staat van het schrijversduo Lennon-McCartney, is het voor het overgrote deel geschreven door Paul McCartney.

Het lied wordt over het algemeen beschouwd als één van de eerste goede mcCartney-songs. Paul schreef het nummer in de bus op weg naar een optreden tijdens een tournee van The Beatles met Roy Orbison door Engeland. Hij schreef eerst de liedtekst van het nummer en pas later de muziek. Voor hem was dat een ongebruikelijke, want meestal schreef hij tekst en muziek tegelijkertijd. Nadat hij de tekst had geschreven, zocht McCartney achter de coulissen een piano op om de muziek voor het nummer te schrijven.

Na het uitkomen van With the Beatles trok All My Loving al snel de aandacht van de radio-dj's. Het nummer werd met grote regelmaat op de radio gedraaid. Pas nadat radio-dj David Jacobs in zijn radioprogramma het nummer uitkoos als favoriete liedje van het album, begon McCartney te beseffen dat hij met All My Loving een iets bijzonders had geschreven. Ook John Lennon heeft later gezegd All My Loving een verdomd goed nummer te vinden. Hij vond het jammer dat hij het zelf niet had geschreven.

Na het uitkomen van With the Beatles werd All My Loving al snel een vast onderdeel van The Beatles' liveoptredens. Ze speelde het ook tijdens hun befaamde eerste TV-optreden in Amerika bij de Ed Sullivan show



De versie die jullie nu gaan horen is die van de Anita Kerr-singers. Kerr was net gescheiden en verhuisd van Nashville naar Los Angeles en wilde weleens wat anders doen dan alleen achtergrondkoortjes bij country-liedjes. Met een nieuwe bezetting nam ze onder andere drie albums op met meer Mexicaanse Mariachi-getinte nummers en de groep heette voor die gelegenheden dan ook The Mexicali-singers.

DCVJ 015 I can get no satisfaction

I can't get no satisfaction van The Rolling Stones behoeft eigenlijk geen introductie, toch?



De Incredible Bongo Band, ook bekend als Michael Viner's Incredible Bongo Band, was een Amerikaanse muziekformatie uit de jaren zeventig. De band speelde voornamelijk instrumentale funkmuziek. Karakteristiek voor de sound was het gebruik van bongo’s en conga’s. Het was een initiatief van Michael Viner, een manager bij MGM Records.
Ze werden vooral bekend door hun cover van het Shadows nummer Apache, waarvan veel samples in de hip-hop werden gebruikt. Dat stond op hun eerste album Bongo Rock uit 1973
I can't get no satisfaction vond ik op hun tweede en tevens laatste album The Return of the Incredible Bongo Band (1974) en ik vind het een merkwaardig arrangement. Rete strak gearrangeerd, daar niet van, maar de truc één toontje hoger spelen wat vaak bij een laatste refrein wordt toegepast om het liedje vlak voor het eind nog nèt even spannender te maken, wordt hier vrij vlot in na het eerste refrein al toegepast, dan volgt een gitaar-solo, een slagwerksolo om daarna onverwachts weer een toontje terug te zakken voor een couplet en een refreintje. Ik ben benieuwd wie het hoort.

DCVJ 014 I was made for loving you

'I was made for loving you' was een hit van de band Kiss. U kent ze nog wel de commerciële rockband met de maskers, de extravagante kleding, de glamourshow en de merchandise.
Met dit liedje schoven ze wat meer van hardrock richting disco op, wat ik indertijd betreurde.

Rainer Limpinsel geboren te Hagen, duitsland 11 april 1967 studeerde geneeskunde en heeft het zelfs tot chirurg geschopt. In 2002 promoveerde hij aan de Ruhr Universiteit Bochum. Maar hij had een tweede passie, het spelen van electronisch orgel in kleinere bars en café's onder de naam Mambo Kurt.
En zo werd hij in 1997 door de band Clawfinger ontdekt toen zij na een concert nog een afzakkertje gingen halen en Mambo Kurt aan het werk zagen. Hij werd direct door hen, asl voorprogramma op tour meegenomen. Kurt speelt hits van mainstream bands zoals Rammstein, Metallica, Sex Pistols, Rolling Stones en Europe op een elektronisch orgel met ritmebox. De oorspronkelijke muziek wordt in bossa nova, samba of polka stijl gespeeld.

Er zijn meerdere opnamen van Mambo Kurt's versie. Onderstaande is een andere dan in de uitzending is gebruikt:

DCVJ 013 Give peace a chance

Give Peace a change is een bekend lied van John lennon dat hij samen met zijn Yoko en haar Plastic Ono Band opnam in 1969 tijdens hun tweede bed-in in Toronto. Een bed-in voor wie te jong is om zich dat te herinneren is een zgn. happenening, een ludieke actie waarbij je in dit geval als beroemdheid dagenlang met je lief in een hotelbed gaat liggen om aandacht vooer iets te vragen.
De eerste Bed-In hielden Lennon en Ono Van 25 tot 31 maart datzelfde jaar in suite 702 van het Hiltonhotel in Amsterdam. Even daarvoor waren ze getrouwd en ze dachten met deze actie de aandacht die hun huwelijk trok te kunnen aanwenden voor de bevordering van de wereldvrede. In het Amsterdamse Hilton bracht het jonge paar inderdaad de gehele tijd door in bed, waarbij de (internationale) pers iedere dag werd uitgenodigd om tussen 9 uur 's ochtends en 9 uur 's avonds een bezoek te brengen.
John en Yoko waren van plan hun volgende Bed-In in de Verenigde Staten te houden, maar omdat Lennon daar veroordeeld was voor het in bezit hebben van cannabis, besloten zij naar Canada uit te wijken. In Montreal namen zij hun intrek in het Queen Elizabeth Hotel. Vanaf 26 mei 1969 verbleven zij daar zeven dagen in vier verschillende kamers. Hier namen zij het nummer Give Peace a Chance op.



Ook dit is weer zo'n nummer dat ontzettend vaak gecovered is, ondermeer door Elton John, Randy Crawford, John Harris, The Maytals en het was zelfs de debuut-single van Hot Chocolate.



De versie die ik heb gekozen is echter die van Louis Armstrong. De meningen over deze opname zijn verdeeld, m aar zelf vind ik hem erg leuk! Let eens op die baspartij, bijvoorbeeld en dat één van de achtergrondzangeressen af en toe een woordje verkeerd heeft... kniesoor die daar op let...

DCVJ 012, paard zonder naam

A Horse with No Name is de eerste single van de Amerikaanse band America. De single is afkomstig van het album America.
Op dat debuutalbum, stond het liedje in eerste instantie niet, maar op aanraden van producer Ian Samwell werd besloten het nummer alsnog toe te voegen.
Het lied zou in eerste instantie Desert Song gaan heten. Het lied is geschreven op een regenachtige dag in Engeland en heeft de intentie de warmte en droogte aan te geven in een woestijn.


De opname werd in enkele delen van de Verenigde Staten, waaronder Kansas City, verboden omdat het lied zou refereren aan drugsgebruik. ("horse" is in de VS namelijk ook synoniem voor heroïne).



Welnu, Hans Vandenburg, uweetwel van Gruppo Sportivo en Ouwehands Dierenpark is verantwoordelijk voor maar liefst twéé covers. De eerste werd in 1990 door Gruppo Sportivo op CD gezet. Het was de B-kant van de single Blue Moon, een logische keuze, aldus Hans.



De versie die jullie in de uitzending horen kwam in 2015 uit op het kinder-album Ok iPad, dat als bonus voor kopers van Vandenburg's solo-LP Dig it Yourself te downloaden was. Deze Nederlandstalige versie is echter al ouder dan de Gruppo Sportivo track. Dat weet ik van Hans z11. Hij is namelijk heel erg benaderbaar via sociale media. Desgevraagd liet hij me weten dat dit één van de liedjes was die hij al langer zong als hij voor kinderen optrad. "EEN van de inderdaad", want hij heeft meer kinderliedjes gemaakt dan op de genoemde download-cd, o.a. op teksten van Annie MG Schmidt. Deze en andere nooit uitgebrachte opnamen zijn te vinden op Hans' soundcloud-pagina:

https://soundcloud.com/hansvandenburg

Genoemde videoclip nieuwe single Gruppo Sportivo:

https://www.facebook.com/GruppoSportivoOfficial/videos/1248573801967316/

DCVJ 011 Jailhouse Rock

(vanwege de relevantie is het interview met Astrid Vrolijk, directeur van Stadkamer, de uitzendlocatie, eraan toegevoegd)





Jailhouse Rock is een single van Elvis Presley. De single werd op 24 september 1957 uitgegeven ter promotie van de gelijknamige film. Het lied verkocht dermate goed, dat het in diverse hitparades terechtkwam. Presley bezong een aantal personages die al dan niet werkelijk geleefd heeft.
Zo was Shifty Henry een musicus uit Los Angeles, The Purple Gang bestond echt en "Sad Sack" was de aanduiding van een "loser" tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het nummer bleef vanaf 1957 populair, een waslijst aan artiesten heeft het nummer gespeeld en dat bracht mij weer voor het bekende dilemma welke kies ik dan uit om helemaal te draaien.
Welnu, eerst een fragment van de versie die het nèt heeft gehaald:



Ja, dat was dus Bugs Bunny en omdat ik niet het verwijt wil krijgen dat ik geen respect heb voor de Paashaas, heb ik tòch voor een andere gekozen, eentje die in VreemdeMuziekjesland legendarisch is. Hij behaalde zelfs een bespreking in het boek "Songs in the Key of Z - the Curious Universe of Outsider Music" van Irwin Chusid
Een outsider musicus is in de muziek wat een zogenaamde naïeve kunstenaar in de beeldende kunst is: iemand zonder opleiding, vaak met een psychiatrisch ziektebeeld, of verstandelijke handicap met een geheel eigen stijl, die niet aan de gangbare schoonheidsidealen en regels voldoet, maar die toch al hun onbeholpenheid een aantrekkingskracht op een publiek uitoefenen. 
In dit geval hebben we het over   Eilert Dahlberg een Zweedse Elvis-imitator, die in eigen land bekendheid verwierf in TV-programma Morgonpasset in 1992, waarna hij zijn werk opzegde en zich helemaal op zijn imitatie-carrière stortte. Hij bracht verschillende cassettes in eigen beheer uit voordat zijn eerste CD uitkwam. Er zouden er nog 5 volgen. Ook veranderde hij zijn naam in Eilert Pilarm, zodat hij dezelfde initialen als The King had.
In Engeland trok hij de aandacht van John Peel, die hem ook bij het Britse publiek bekend en geliefd maakte. Op Peels herhaalde vraag of hij het atonale zingen en de precies verkeerde timing express deed, om op te vallen, of dat hij dacht dat het zo hoorde, antwoordde hij altijd ontwijkend.  
Het werkelijke antwoord kwam later in 2002 toen hij stopte met optreden en zijn eigen naam weer aannam. In een interview gaf hij toe lange tijd psychisch ziek te zijn geweest. Sinds zijn 16e had hij gedacht dat hij echt Elvis was.  "Ik had het gevoel dat Elvis en ik hetzelfde lichaam deelden, maar nu is dat voorbij, ik ben mezelf nu. Elvis is Elvis en ik ben Nils Roland Eilert Dalberg en dat wil ik ook blijven.



bronnen:

https://www.europavox.com/news/outsider-eilert-pilarm-sweden/

https://en.wikipedia.org/wiki/Eilert_Pilarm

 http://www.pergunnareriksson.se/eilert.html

DCVJ 010 de vlooienmars

In tegenstelling tot wat collega Martin van der Hooft meldt deze week bij uitzondering niet allerlei extraatjes, maar het hele verhaal zoals ik het thuis had opgenomen:

12-4-2019 Guest DJ-ing

Vanmiddag live vanuit Rotterdam, vanaf ongeveer 13:50 draai ik een uur lang louter eigen werk. Ook zal het langverwachte vervolg op In mY Spaceship voor het eerst te horen zijn.

De cover van Jan even daarvoor op rtvfocus zal ingeblikt zijn. Het gaat deze keer over de vlooienmars en zal binnenkort hier terug te luisteren zijn.

DCVJ009 - Goldfinger

Vandaag neem ik u mee naar de film. of althans Petra Haden neemt nu mee naar de film, want ik ga een track spelen van haar CD Petra Haden goes to the movies. Welke film wordt het dan, is dan de eerste vraag? Het is de James Bond klassieker Goldfinger. En ik denk dat velen van jullie bij het horen van die titel meteen het liedje in hun hoofd horen:



Het nummer werd gecomponeerd door John Barry met teksten van Leslie Bricusse en Anthony Newley. De uitvoerende van het nummer werd Shirley Bassey, de zangeres die later nog tweemaal een James Bond-nummer opnam (Diamonds Are Forever en Moonraker).

De cover-versie die ik heb uitgekozen is van Petra Haden , een in 1971 geboren zangeres, violiste uit een bekende Amerikaanse muzikantenfamilie. Haar vader is de beroemde Jazz bassist Charlie Haden, haar broer is Josh Haden, zanger-bassist van de groep Spain en ze heeft ook nog twee klassiek geschoolde drieling-zusjes die ook ieder in popgroepen actief zijn en met wie zij tesamen de "Haden-triplets" vormen.

Het meest opmerkelijke werk van Petra vormen in mijn ogen haar a cappella albums. Zo debuteerde ze in 1996 met  Imaginaryland, met daarop voornamelijk eigen composities. In 2006 bracht ze een complete a cappella versie uit van het klassieke album The Who's Sell Out. Zij had dit thuis opgenomen op een 8-sporen recorder die ze van vriend Mike Watt had gekregen. Gesteund door het Durfee-fonds ging ze met een 10-koppig vrouwen met deze arrangementen op tour.

Dit is echt maar een kleine greep uit de opmerkelijke projecten die zij heeft gedaan en niet alleen maar a cappella muziek. Ook zit zij niet aan een bepaalde popmuziek-stijl vast. Wie meer wil weten verwijs ik naar de wikipedia-pagina 

In 2013 verraste zij de wereld dus wederom met een a cappella album met Petra Haden Goes to the movies

DCVJ 008 Bohemian Rhapsody

Soms zijn er zoveel covers van een bepaald liedje dat het moeilijk is om voor deze rubriek een keuze te maken.
Yesterday van the Beatles, Yellow Submarine van The Beatles, Space Oddity van David Bowie, Dancing Queen van Abba EN een lied dat ik al verschillende keren in dit programma voorbij heb horen komen: Bohemian Rhapsody van Queen.



Zelf heb ik het liedje IETS te vaak gehoord. Maar er zijn een heleboel mensen die er anders over denken. Men heeft zelfs gemeend er een film over te moeten maken. Ik weet dat ik enkele mensen hier tegen de haren instrijk, maar dat is aan mij niet besteed.
Dat zelfs Brian May het liedje af en toe de keel uithangt bewees het TV-programma Eenvandaag een jaar of tien geleden, toen ze hem NA een concert een langdradige video lieten zien waarin Opera-zanger Ernst Daniel Smith Bohemian Rhapsody aan een zogenaamd professionele analyse onderwierp. Of deze analyse klopte, wilde men weten. "Neem mij niet kwalijk, maar ik hier ga ik niet naar kijken, ik ben moe en ik wil naar huis" was zijn reactie na een minuut of anderhalf.
Een beetje muzikant snapte zijn reactie. Je moet na een concert niet je mening moeten geven over een de analyse van een kapotgespeeld nummer door een jouw onbekende malloot

Veel handiger pakte de band Bad News het aan: Brian May produceerde hun punkparodie op het nummer en ze kregen hem zelfs zo ver om zijn eigen gitaarsolo te verkrachten. Ja, wat u hier hoort is Brian May zelf. Volgens mij genoot hij er van:
1 Bad News gitaar solo



Ik denk dus dat Brian May het niet erg vindt als ik u ook nog een klein stukje van de Star Trek Parodie laat horen. Dit is gemaakt door de tja, hoe noem je zo iemand 'internet en youtube personality' en stem-imitator Kevin Barbare. Hij nam veelvoorkomende quotes van de oorspronkelijke Science Fition serie uit de jaren zestig als uitgangspunt voor deze parodie

2. Kevin Barare - Star Trek Rhapsody



Tja, en toen dacht de échte Captain Kirk, acteur William Shattner. Dan kan ik niet achterblijven. Na Lucy in The Sky with diamonds en Mister Tambourine Man, ga ìk dit liedje ook eens zingen.
Alleen, William Shattner kàn niet zingen, maar dat probeert hij ook niet. Hij heeft een geheel eigen dramatische wijze van het interpreteren van bekende liedjes . Dus bij hem klinkt het beroemdste liedje van Queen zo:

3. William Shattner - Bohemian Rhapsody



En dan wil ik u nog een klein stukje laten horen van de track die ik eigenlijk van plan was helemaal te draaien, maar op het laatste moment besloot ik dat ik dat onze technicus Rob niet aan kon doen. Het betreft hier een Dictionaraoke-versie. Dit is een genre dat rond 2002 enige tijd trending was. De term bestaat uit twee woorden Dictionary (woordenboek) en Karaoke.
Wat werd gedaan was de karaoke-versie van liedjes niet voorzien van eigen zang, maar met woord geluidsbestanden van online woordenboeken. U weet wel, als je een woord opzoekt, kun je ook meestal op een knopje drukken om te horen hoe het moet worden uitgesproken. Nou dus dat. Op de site van Stark Effect verschenen veel bekende liedjes en in het geval van Bohemian Rhapsody klonk dat dus zo:

4. Stark Effect - Bohemian Rhapsody Dictionaraoke

Mijn uiteindelijke keuze is gevallen op Alfred Matthew Yankovic, beter bekend als Weird Al, een beroemd Amerikaanse muzikant
Al staat vooral bekend om zijn parodieën op bekende top 40-hits, hoewel deze slechts ongeveer de helft van zijn werk is. De andere helft wordt gevormd door liederen waarvan zowel de teksten als de muziek zelf geschreven zijn, doch vaak 'geïnspireerd' op de muziek van anderen: zogeheten stijl-parodieën.
Hij heeft inmiddels meer dan 150 nummers opgenomen, en meer dan 1000 live-voorstellingen gegeven. Vorig jaar kreeg hij een ster op de Hollywood Walk of Fame. Vanwege zijn bekendheid als artiest heeft hij ook al meerdere gastrollen gehad in films en televisieseries.
Bedenk bij het luisteren dat hij àlles zelf heeft ingespeeld en gezongen. IK vind het heel knap. Hier volgt zijn Bohemian Polka:

FDL 223

I'm cherry picking from my collection, from Amanda Palmer to JS Bach, From Die Zorros to The Netherlands Flute Orchestra, from The Marketts to Björk and so on. If ever a show was eclectic it's this one. No playlist, you'll just have to listen as I'm announcing and/or backtracking everything.

DCVJ007 Walk on the wild side

Luisteraars, vorige week had Martin mij nog net niet met het mes op de keel gedwongen om in MIJN rubriek die louter muzikaal is, iets met de verkiezingen te doen. Daar was ik aanvankelijk vierkant tegen, maar uiteindelijk heb ik daar toch een draai aan kunnen geven.
Vandaag zou ik mijn handen dan weer volledig vrij hebben, dacht ik en ik had al een mooie cover van een echte pop-klassieker op het oog. Echter toen kwam de verkiezingsuitslag en toen ging ik toch een beetje twijfelen...
Ziet u, ik wilde namelijk echt iets vrijgevochtends doen, lekker wild, lekker eigengereid,
Walk on the Wild Side van Lou Reed, u weet wel uit November 1972.

Holly came from Miami F.L.A.
Hitch-hiked her way across the U.S.A.
Plucked her eyebrows on the way
Shaved her legs and then he was a she

She said, hey babe, take a walk on the wild side,
Said, hey honey, take a walk on the wild side.

Candy came from out on the island,
In the backroom she was everybody's darling,
But she never lost her head
Even when she was giving head

She sayes, hey baby, take a walk on the wild side
Said, hey babe, take a walk on the wild side

And the colored girls go,

Doo doo doo doo doo doo doo doo doo
Doo doo doo doo doo doo doo doo doo
Doo doo doo doo doo doo doo doo doo
Doo doo doo doo doo doo doo doo doo
Doo doo doo doo doo doo doo doo doo
Doo doo doo doo doo doo doo doo doo
Doo doo doo doo doo doo doo doo doo doo

Little Joe never once gave it away
Everybody had to pay and pay
A hustle here and a hustle there
New York City is the place where they said:

Hey babe, take a walk on the wild side
I said hey Joe, take a walk on the wild side

Sugar Plum Fairy came and hit the streets
Lookin' for soul food and a place to eat
Went to the Apollo
You should have seen him go, go, go

They said, hey Sugar, take a walk on the wild side
I said, hey babe, take a walk on the wild side, alright, huh

Jackie is just speeding away
Thought she was James Dean for a day
Then I guess she had to crash
Valium would have helped that bash

She said, hey babe, take a walk on the wild side
I said, hey honey, take a walk on the wild side

And the colored girls say

Doo doo doo doo doo doo doo doo doo
Doo doo doo doo doo doo doo doo doo
Doo doo doo doo doo doo doo doo doo
Doo doo doo doo doo doo doo doo doo
Doo doo doo doo doo doo doo doo doo
Doo doo doo doo doo doo doo doo doo
Doo doo doo doo doo doo doo doo doo doo

Songteksten voor Walk on the Wild Side © Sony/ATV Music Publishing LLC

"Walk on the Wild Side" is geschreven door Reed zelf en geproduceerd door zijn goede vriend David Bowie en diens gitarist Mick Ronson.
Typerend voor het lied is het Doo ti doo ti do ... Waarop naar het schijnt Boudewijn de Groot zijn duu tuu, tu du tuu in het nummer Jimmy baseerde.
Ja, dat staat dan op wikipedia, maar wij van Vreemde Geluiden nemen graag de proef op de som: u hoort eerst Lou en Boudewijn kort afzonderlijk en daarna in een mix en dan kijken we of het op elkaar aansluit:



Goed, Boudewijn was dus een beetje beïnvloed, maar dat is nog làng geen cover te noemen.

Even terug naar het liedje

De tekst beschrijft een aantal personen op hun reis naar New York City, allen onderdeel van de zogeheten "superstars" van kunstenaar Andy Warhol. In elk couplet wordt één van deze supersterren benoemd:

• "Holly" is geïnspireerd door transgender actrice Holly Woodlawn, die uit Miami Beach komt, maar in 1962 op vijftienjarige leeftijd werd weggepest door homofoben en naar New York kwam.
• "Candy" is geïnspireerd door Candy Darling, een transgender actrice die ook onderwerp was van het vroegere nummer "Candy Says" van Reed. Zij groeide op in Long Island en was regelmatig te vinden in de achterkamer van de nachtclub Max's Kansas City.
• "Little Joe" was de bijnaam van Joe Dallesandro, een acteur die in 1968 in de film Flesh een mannelijke prostituee ("hustler") speelde. Dallesandro vertelde dat hij Reed nooit had ontmoet voordat het nummer werd geschreven, en dat de tekst slaat op zijn karakter in de film, niet zijn eigen persoonlijkheid.
• "Sugar Plum Fairy" was een referentie aan acteur Joe Campbell, die in de film My Hustler uit 1965 een karakter met die naam speelde. De term is een eufemisme voor een drugsdealer.
• "Jackie" is geïnspireerd door Jackie Curtis, ook een transgender actrice uit de stal van Warhol. "Speeding" en "crashing" zijn referenties naar drugs. Zij hoopte om ooit James Dean te spelen in een film.

bron: wikipedia


Ok, tot zover niets aan de hand. Indertijd was zo'n tekst heel wat, maar in ons huidig genderneutraal bewustzijn schrikken we daar niet van en in Scandinavië doen ze dat al helemaal niet, was dan het bruggetje dat ik naar de cover-versie had willen maken, want ik heb namelijk ooit een Finse versie gevonden, van ene Lasse Mörtenson - Milta Meno Maistuu, wat zoveel betekent als "ieder zijn meug". Ik laat er om u een idee te geven even een klein stukje van horen:



Maar ja, toen daalde ineens de uil van Minerva op Nederland neer. Ik moet u bekennen, beste luisteraars, dat ik mijn VWO-diploma ten spijt ook even moest googlen welke uil dat ook alweer was, want ik kon mij niet voorstellen dat hier de uil van de fabeltjeskrant werd bedoeld. Nee, het was een RoMEINSE uil en toen ik verder zoekend mijn cultuurgeschiedenis aan het opfrissen was, werd mij het belang van dit soort weetjes weereens duidelijk.

Het besef drong door, dat onze op Grieks-Romeinse leest geschoeide cultuur misschien wel de beste cultuur van de hele wereld is. En als DAT zo is dan moeten we die natuurlijk beschermen. In ieder geval hebben heel veel mensen hier voor gestemd , wat betekent dat een aanzienlijk deel van de luisteraars naar mijn rubriek dat òòk vindt en dat ik daar rekening mee moet houden.
En wat moet je dan dus niet doen? Een beetje een Scandinavische cover gaan zitten draaien. Immers, die Vikingen, want dat zijn het, staan symbool voor het onder de voet lopen van onze beschaving. Die barBAREN hebben ons indertijd beroofd, verkracht, onze taal beïnvloed, steden en gebieden naar zichzelf vernoemd en we hebben er eeuwen over moeten doen om daar boven op te komen, met behulp van diezelfde Italianen en Grieken tijdens de renaissance. Nog bedankt trouwens.
Het is daarom niet gepast om uitgerekend nu een Finse versie van een westers popliedje te draaien. En dus heb ik gezocht naar een uitvoering in het Nederlands, waarin duidelijk onze eigen cultuur, onze eigen beschaving en de echo van onze rijke geschiedenis doorklinkt:

FDL 222 Thrift store treasures

- Def P and Howling Coyotes - Ouwe Koeck, Nieuwe Roll

Music behind DJ: Davy Tricky Collins Group - Ungarischer Tanz No5 & 6 [Brahms]

- The Sweet Sixteens - Boudewijn

- 12 TOPS - Hello Hurray
- Tamas Hacki - Fütyülö dal (Whistling Tune)

Music behind DJ: Davy Tricky Collins Group - Ungarischer Tanz No5 & 6 [Brahms]

- Spelbrekers - Zestien Ton (Sixteen Tons) 1956
- Draaiorgel Veronica - Telstar twist
- The Golden Guitar Ensemble - Apache

Music behind DJ: Splogman - Dancing Ghouls

- The Chico's - Old Granny
- The Happy Sound Band - You Make Me Feel So Good

- Mirakel - En jij

Music behind DJ: Davy Tricky Collins Group - Ungarischer Tanz No5 & 6 [Brahms]

- Asocjacja - Ain't we have fun
- The United Brass - Fêtes [Les Nocturnes-Debussy]

  
- 12 TOPS - Pinball Wizzard

Music behind DJ: Splogman - Droodall 1

- Vita Brenner - Araguaney
- Hugo Bibi (mit Judelduo Schuler - Hug) - Deheim (Jodellied)

 - Sidney Thompson Orchestra - Ob-la-di ob-la-da

- The Royal Guitar Ensemble - Carelia
- Pierre Kartner - Gebeurtenissen
- Meisjeskoor De Krekels - De paden op, de lanen in

- Asocjacja - Chi-ba-ba

- Metje Blaak - Johnny, ik haat je

- Presto Volante - Disco Samba